سلام و عرض ادب خدمت خدای بخشندۀ مهربان

 

 

 طاعات و عبادات ما  مقبول درگاهتان بوده است؟شکر گزاریهایمان چطور؟خیلی حمد و ثنایتان را میگوییم ها!فقط بی زحمت اجر و پاداش دنیوی و اخروی ما فراموشتان نشود که به شدت محتاجیم...

 

 

 نگفتید حالتان چطور است؟! از ما که راضی هستید؟لطفاً اگر هم ناخواسته و ندانسته مرتکب گناه و تکدر خاطرتان شده ایم،از ما بگذرید که شما خوبید و خدایید!

 

 

ما هم حالمان خوب است و ملالی نیست جز دیر برخاستن بانگ مؤذن که البته رفته رفته دارد بهتر میشود و زودتر اذان مغرب را میگوید...

 

 

 راستی خدا، دقت کرده اید چند وقت است چقدر حریص شده ایم؟مقصر خودتانید دیگر!انقدر وعده های خوب خوب میدهید و انقدر با وفا هستید که ما هی حرص مال آخرت را میزنیم!

 

خب کدام آدم عاقلی است که وعدۀ قصرهای آنچنانی دریافت کند و در مقابل چند رکعت نماز نخواند؟تازه جند رکعت هم اضافه میخواند!البته مهم فقط خواندن است ها،نفهمید چه خواند هم نفهمید!

 

 

اصلاً کار خوبی میکنیم که حریص شده ایم!آب و غذا که نمیتوانیم بخوریم و طبیعتا توانایی حرص مال دنیا زدن را هم نداریم،پس اجالتاً تا عید فطر حرص مال آخرت را میخوریم.

 

 

این حریص شدنمان هم مانند همان قضیۀ جو گیر بودنمان است!

هی خداااااا،چه بگویم که خودتان بهتر از همه به احوالمان  آگاهید...

 

 

در پایان باز هم تقاضایی دارم و امیدوارم که هر چه زودتر ترتیب اثر داده شود؛ کمکمان کنید تا دنیا و آخرت را با هم داشته باشیم و همیشۀ خدا حریص به خوبی باقی بمانیم...

 

قربانتان،یک بندۀ جو گیر حریص

مراقب خودمان باشید

درود و دو صد بدرود.

 

 

نوشته شده توسط اندیشه در شنبه هفتم شهریور 1388 ساعت 15:20 موضوع | لینک ثابت